![]() |
![]() |
|
| به لحظه لحظه ی این روز های سرخ سوگند، که بوی سبز ترین فصل سال می آید! |
|
با عرض سلام خدمت همه ی شما عزیزان! پیشا پیش از اینکه این پست قدری طلانی شده پوزش می خواهم ولی از همه ی شما عزیزان استدعاء دارم این پست رو همکنون و به طور کامل بخونید!
دوستان در روزگار سخت و به سر می بریم. فشار های اقتدارگرایان ، تهدید های خارجی و اختلاف و مجادله در اردوگاه خودی سه راس و خائنین و فرصت طلبان اضلاع مثلثی هستند که به موجب آن تنفس در فضای سیاسی کشورمان دشوار گشته است. از یک سو حاکمیت همان گونه که پیش بینی می شد پس از یک دست شدن به بستن فضای سیاسی ، اجتماعی کشور پرداخته ( البته عواملی هم آنها را در این امر یاری می کنند که در ادامه خاطر نشان خواهم شد! ) است! مواردی همچون بستن روزنامه ها ، فیلترینگ بیش از پیش اینترنت ، بازداشت کردن و به بند کشیدن فعالان مدنی ، برخورد با دانشجویان ، کار گران و معلمان ، محدود کردن NGO ها ، برنامه هایی همچون امنیت اجتماعی ( که البته در تبلیغات انتخاباتی خود وقوع همچین برنامه ای را انکار کرده بودند! ) ، رد صلاحیت بی سابقه و شرم آور منتقدین و معترضین و نفوذ در بین آنها به منظور اختلاف افکنی و. . . همه و همه شواهد غیر قابل انکار این گفته هستند! و اما از سوی دیگر و از خارج از مرز های کشور عزیزمان ، بیگانگان به اسم برقراری دموکراسی ولی به منظور چپاول و نابودی ایرانمان خود را وارد این گود کرده اند و به مدد عوامل و امکاناتشان اینک جزو بازیگران اصلی این زمین به حساب می آیدند! امپریالیزم جهانی به واسطه ی تجربیات استعماری خود چهار دستور عمل کلی را در مورد کشورمان در پیش گرفته. تحریم های سیاسی و اقتصادی ٬ تهدید نظامی ٬ حمایت از جنبش های مردمی و در آخر اختلاف افکنی بین این جنبش ها که دو مورد نخست فشار هایی است که مستقیما بر مردم وارد می گردد تا به موجب آن مردم بیش از پیش از نظام دلسرد شده موجبات تضعیف و سپس فتح کشورمان فراهم شود. اما غول استعمار به همین دو مورد اکتفا نکرده با حمایت از جنبش های مردمی ( چه منتقدر و چه معترض ) اولا سعی در نیک جلوه دادن اعمال خود دارد و ثانیا با این کار بهانه ی لازم برای اقتدار گرایان جهت برخورد قهر آمیز با این حرکت ها را فراهم می سازد! ( لطفا مراجعه کنید به پانویس یک! ) و اما دستور عمل آخر و از همه کثیف تر آنکه به وسیله ی عوامل نفوذی خود بیش از پیش به اختلاف افکنی بین آنها پرداخته تا از کارایی آنها بکاهد و ایشان را در نظر عوام برای رسیدن به هدفشان نیازمند به کمک او جلوه دهد! و اما راس سوم که معلول دو راس قبلی است و از هردوی آنها دردناکتر. اختلافی که این روزها در بین اردوگاه خودی به چشم می خورد و مجادله هایی که به منظور تضعیف یک دیگر انجام می شود بیش از هرچیز رقبا را در رسیدن به اهدافشان یاری می کنند! زخم هایی که به دست اقتدار گرایان و بیگانگان دوباره سر باز می کنند و آخرین توان دلسوزان را از آنها می ستایند! ( البته امروز مجال آن نیس که برایتان شرح دهم چگونه! ) همانگونه که بار ها یاد آور شدم ، اختلاف موجود بین گروه های مختلف اصلاح طلب و حتی در برخی مواقع بین اصلاح طلبان و برخی از نیرو ها ی اپوزسیون دلسوز کشور تنها در راه رسیدن به هدفی مشترک است نه خود هدف! و این گروه ها قادرند با کنار گذاشتن این اختلافات جزیی همدیگر را برای رسیدن به آن هدف والا و اصلی که همانا آبادی ، آزادی و سربلندی ایران عزیز است یاری رسانند. امر میمونی که شاهد نمونه هایی از آن در سال های گذشته بودیم ( حمایت نیرو های ملی مذهبی از اصلاح طلبان ). ولی فشار هایی که بر این نیرو ها وارد شده موجب آن گشته که آنها پیشاپیش خود را بازنده ی این میدان انگارند و به جای تلاش برای رسیدن به هدف و یا حد اقل برنامه ریزی برای آینده به جان هم بیفتند و به قول معروف به لجن پراکنی به جانب هم بپردازند! امری که با نگاهی گذرا به جامعه می توانیم نمونه هایی از آن را بیابیم. مجادله ی جوانان مشارکتی و اعتماد ملی ، تخریب و توهین به اصلاح طلبان و از طرف نیرو های اپوزسیون بالاخص نیرو های چپ و عامل نظام خواندن آنها و. . . در این روز ها که صدای چکمه های بیگانگان از خارج به گوش می رسد و اقتدارگریان تمامی قوای خود را برای حذف آخرین بازماندگان نیرو های مردمی به کار بستند و در صددند آنها را از صحنه سیاسی کشور برای همیشه پاک کنند ، نیاز به اطمینان به هم و همیاری بیش از همیشه حس می شود و بر ماست که در این ایام اختلافات شخصی را کنار گذاشته به یاری هم بشتابیم. من نیز همان گونه که در دو پست قبلی اعلام کرده بودم معترض به چنین انتخاباتی بوده و هستم ولی چکنیم که عدم شرکت در این زور آزمایی نتیجه ای جز پیروزی بی چون و چرای اقتدار گرایان ( که پیشاپیش صدای خنده ی مستانشان گوش فلک را کر کرده است ) و گامی دیگر به سوی فاشیسم ندارد! آری دوستان در این زمان تنهااتحاد چاره ساز است. پس همراه شوید عزیزان! پ.ن.۱: برای نمونه می توان از اعلام حمایت امریکا از اصلاح طلبان اشاره کرد که به موجب آن دلیل لازم برای رد صلاحیت بسیاری از نیرو های آنها ایجاد شد! پ.ن.۲: این رو برای گروهی از دوستان می نویسم که در گذشته همراهمون بودند! عزیزان اگر پشتمون رو خالی کردید و برای اهدافمون یاری نمی کنید حد اقل سنگ جلوی پا مون نشید و زمینمون نزنید! همون طور که دیدید تحریم های قبلی و اعمالی همانند آنچه که دوباره پیش گرفتید نتیجه ای جز پیروزی اقتدار گرایان نداشت.! پ.ن.۳: نمی دونید که چقدر دوست داشتم این روز ها ایران بودم و از همه ی توانم برای کمک به بچه ها استفاده می کردم! این پست رو هم الان ۳ صبح هست که دارم می نویسم. این دو هفته وقت نشد بیام و همش سر کار بودم. دیدم اگه الان ننویسم دیگه کاری از دستم بر نمیاد! پ.ن.۴:کاندیداهای مورد حمایت ستاد ائتلاف اصلاح طلبان در سراسر کشور پ.ن.۵: اسامي 30 نامزد ستاد ائتلاف اصلاح طلبان در تهران پ.ن.۶: زندگی نامه ی کاندیداهای تهران برای آشنایی بیشتر با اونها! پ.ن.۷: حمایت اسانلو از لیست ائتلاف اصلاح طلبان! پ.ن۶: دوتا لینک جدید به لینک دونی ما اضافه شده! اولیش وبلاگ جدید علی هست که بعد از آزادی راش انداخته! و دومیش وبلاگ یکی دیگر از دوستان بسیار خوب من ، میثم عزیز هستش که تازه کار بلاگری رو شروع کرده! با اینکه هر دو چشاشون چپه پ.ن.آ: آرشیو مطالب باز هم ببخشید که خیلی وقتتون رو گرفتم. موفق باشید |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 12:33 توسط حسام الدین ویسه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
پروردگارا تو از بزرگی تنهایی و من از کوچکی.
به بزرگیت قسمت میدهم که از گناهان این کوچک بگذری. |
|
RSS
|