ولی از آنجا که در مورد ما نقل است: ان الحسام اکبر الراکبین! و ما قادریم حتی به خود نیز رکب بزنیم ( ابداع کننده ی فن رکب به خود هستیم ) بنا بر این تدبیری اندیشیدیم تا از یاد ببریم این همه غم و اندوه را. و باز از آنجا که ما انسان کنجکاو و تشنه ی دانشی هستیم ٬ پس در این ایام خود را به مطالعه ی فرهنگ ٬ تاریخ و جغرافیای کشور چین مشغول نمودیم و از این فرصت که همکاران چاینیزی داریم حد اکثر استفاده را نموده کسب معلومات کردیم.

   سوال و جواب ها به خوبی پیش می رفت و هم ما و هم آنان خرسند بودیم. دلیل خرسندی مارا که دیگر خودتان بهتر می دانید و تکرارش مصداق تعریف از خود می شود و آنها هم از اینکه می دیدند همچون شخصیتی همانند ما این چنین به فرهنگ و تمدن آنا علاقمند است و. . .

   ولی از بد روزگار این پرسش و پاسخ دیری نپاید و دوستان چشم تنگ ما از پاسخ به سوالات فنی و علمی مان وا ماندند! سوال و جواب ها تا آجا پیش رفت که ما برا تکمیل اطلاعات قبلی خود پرسش هایی در مورد شهر تاریخی لیان شانپو و سردار بنامش لینچان مطرح کردیم و آنها از وجود چنین شهری و همچون سرداری اظهار بی اطلاعی کردند و فرصت خواستند تا قدری مطالعه کنند تا پاسخی در خور شأن مان بدهند.

   بعد از یکی دو روز یک نمایند از جانب ایشان به خدمت مان آمد و با کامل اطمینان اذعان داشت چنین شهری و چنان سرداری را در تاریخ و جغرافیای کشورشان نیافتند و گفتند که ما یحتمل لیان نمی دونم چی چی  را می فرماییم که نام شهری است در ژاپن! ولی از آنجا که ما با چشمان خود شاهد رشادت های لینچان و صدو خورده ای ستاره اش بودیم و از نزدیک شهر زیبا و تاریخی لیان شامپو و رود زیبایش را مشاهده فرموده بودیم ٬ زیر بار نرفتیم و بر موضع خود پا فشاری کردیم.

   تا آنکه چندی پیش نماینده ی دیگری خدمتمان رسید که او اعتقاد داشت لیانشامپو نام شهر نبوده ویک شخصیت داستانی است و کتابی به خدمتمان عرضه کرد که نامش لیانشامپو و زو یینگ تای بود و اضافه کردند که این کتاب یکی از کتب ادبی ماست تو مایه های رمئو و ژولیت که در آن لیان شلمپو نقش رمئو و زویینگ تای ٬ ژولیت را داراست. و در ادامه با کمال شرمندگی باز از وجود لینچان اظهار بی اطلاعی کرد.

   البته ما احتمال می دهیم که منظور از لیانشامپو همان لینچان بزرگ باشد که چون اهل آن شهر بوده به لیانشامپو ملقب شده ( تو مایه های فردوسی توسی و. . . ) و زویینگ تای هم همان . . . . ( به پانویس یک مراجعه بفرمایید ) است. البته تحقیقات علمی ما در تاریخ چین برای حل این معمای بزرگ همچنان ادامه داشته محض کشف نکته ای جدید  به اطلاع شما عزیزان خواهیم رساند!

پیروز و سربلند باشید

 پ.ن.۱: از دوستان که هنوز اون سریال رو یادشونه می خوام کمک کنند و جای خالی رو پر کند. من و چندی از دوستان هرچه به ذهن هامون فشار آوردیم نام شخصیت زن اون سریال رو که دوتا هم شمشیر داشت را به یاد نیاوردیم

پ.ن۲: این داستان واقعی بود ولی همانند فردوسی بزرگ منش کردمش اینجوری داستان!

پ.ن.۳: این ماجرای انفجار در شیراز هم داره باز به جاهای نامعلومی کشونده می شه. خیلی جالبه خبرگزاری های ما هنوز نمی تونند به آزادی خبر رسانی کنند که این سهل انگاری بوده یا بمب گذاری! البته اگر سهل انگاری باشه که فکر نکنم دیگه صداش رو در بیارن.

پ.ن.۴: بالاخره تلاش بشر دوستانه ی عزیزان نتیجه داد و در این سال نویی شهر داری تهران یه عیدی بسیار خوبی به کودکان کار داد. خانه ی کودک شوش بسته شد! امروز این خبر رو تو وبلاگ علی دیدم. باور کنید نتونستم جلوی گریم رو بگیرم.

پ.ن.آ: آرشیو مطالب

   در پست قبلی ( اتحاد ) از لزوم همیاری و اتحاد بین گروه های مختلف جامعه سخن گفته بودم و در ادامه ی سخن به اهمیت شرکت در انتخابات اشاره ای کردم که البته با نظرات مختلف و گاه کاملا متضاد روبه رو شدم. گروهی از دوستان آنچنان از شرکت در این انتخابات دفاع کردن که در مواردی حتی تحریمی هارا جمعی خائن ، وطن فروش ، فریب خورده و. . . برشمردند و در مقابل گروهی آن گونه با این عمل مخالف بودند که آن را مسخره ، پوچ ٬ دیوانگی ، خیانت و. . . دانستند. این موضع گیری شدید و این همه توهین به طرف مقابل من را بر آن داشت تا در این پست بار دیگر به این مسئله بپردازم و یاد آور شوم بهتر است در همه ی اعمال اعتدال را رعایت کرده و به نظر مخالف احترام بگذاریم. دوستان نه به آن شوری شور و نه به این بی نمکی!

   البته این گونه هتاکی ها مولود فرهنگ بیمار جامعه ماست ولی انتظار می رفت در این دنیای مجازی که ساکنین آن از سطح فرهنگی بالاتری از جامعه برخوردارند چنین گفتمانی کمتر دیده شود و یا حد اقل از کسانی که خود به دولت به دلیل چنین رفتار هایی معترضند ، چنین اعمالی سر نمیزد!

   و اما برویم سر اصل موضوع:

   ابتدا می خواهم به دوستان موافق یاد آوری کنم ٬ همان گونه که بار ها اعلام کردم با تفکر و روش انقلابی مخالفم و به دلایلی که باز هم به دفعات برایتان برشمردم اصلاحات را تنها راه نجات کشور می دانم. دوستان انقلاب از نظر من روشی است غلط ولی در شرایطی که اتفاقا طبقه ی حاکم نقش پر رنگ تری در بوجود آوردن آن ایفا می کنند چاره ای جز انقلاب وجود نخواهد داشت! و از آنجا که این حاکمان هستند که با بستن فضا ، جامعه را به سوی تک قطبی شدن پیش می برند و برای گروه های دیگر و جنبش های منتقد راهی جز این باقی نمی گذارند ٬ پس به نظر من اگر بخواهیم گروهی را مقصر یا خائن بنامیم ٬ این نام برازنده ی حاکمان ظالم است و سهم آنها در این خیانت حتی از گروه هایی که احتمالا برای به دست آوردن قدرت بر این بلوا دامن می زنند هم چشمگیر تر است!

   دوستانی که تحریمی ها را خائن و فریب خورده ی غرب  و. . . می دانند باید به این نکته توجه داشته باشند که اقتدارگرایان با اعمالشان آن چنان فضا را تک قطبی و یک صدا کرده اند و آن چنان اغیار را از دم تیغ گذرانده اند که دفاع از شرکت در این انتخابات برای هر انسان منصفی سخت گردیده. و به دوستان تحریمی باید حق داد که به چنین وضعی معترض باشند. و همان گونه که در همان پست بیان کردم نه آنها خائن هستند و نه شما! فقط در راه رسیدن به هدف اختلاف عقیده وجود دارد.

   و اما دوستان تحریمی که با تمام انتقاداتی که به اقتدارگرایان وارد می دانند باز خود ( هنوز به قدرت نرسیده! ) به همان سبک و سیاق مخالفان خود را مخاطب قرار می دهند و اگر به دلیل  دوری از قدرت ٬ از قوای قهریه برای مقابله  با منتقدان خود نمی توانند استفاده کنند ، با تیزی نوک قلم آنها را مورد مهرورزی قرار داده و آنها را جمعی احمق ، فریب خورده ، نا آگاه ، نفهم و. . . بر می شمارند! دوستان با این موضوع کاری ندارم که چرا خود کار دیگر می کنید ( اگرچه مطلب مهمی است!//ر.ج پانویس یک ) و امروز تنها می خواهم بار دیگر ولی خیلی خلاصه تر از قبل معایبی که از نظر من به راه شما وارد است را بیان کنم (  پ.ن.۲ ).

    دوستان هر انقلابی برای پیروزی و رسیدن به هدف به سه رکن اصلی نیازمند است. ۱ـ رهبر ۲ـ ایدئولوژی و هدف ۳- برنامه ریزی برای رسیدن به هدف و فرهنگ سازی!

   همان گونه که خود بهتر اطلاع دارید هر انقلاب بیش از هر چیز به یک رهبر با شرایطی خاص نیاز مند است که اولا بتواند هدف و ایدئولوژی را مشخص نماید تا به آن وسیله گروه های مختلف را به زیر یک پرچم گرد آورد ( گروه هایی که بیشتر به مجمع الجزایری خود مختار شباهت دارند! ) و با درایتی مثال زدنی موجبات اتحاد آنها را فراهم سازد تا با برنامه ریزیه دقیق بتوانند به فرهنگ سازی پرداخته ٬ انقلاب را به ثمر برسانند! که متاسفانه و یا خوشبختانه شما از نبود چنین رهبر جامع الشرایطی رنج می برید! بنابر این نه ایدئولوژی ٬ هدف و برنامه ریزی مشخصی برای انقلاب وجود دارد و نه از همه مهمتر فرهنگ سازیی برای رسیدن به جامعه ی آرمانی صورت پذیرفته است!

   نیرو های اپوزسیون کشورمان از نظر من ( البته پوزش می خواهم برای چنین تشبیهی! ) همانند قبایل دوران جاهلیت اعرابند که برای بزرگ نمایی و قدرتمند جلوه دادن خود مرده های خیش را نیز جزو لشگریان خویش بر می شمارند و برای نجات از این وضعیت نیازمند رهبری پیامبر گونه هستند که ابتدا به فرهنگ سازی در جامعه ی مریزمان بپردازد و در ادامه بتواند آنها را به دور خویش گرد آورد! امری که ویژگی های آن به جد در هیچ یک از سرکرده های این گروه ها به چشم نمی خورد!

   و حال با برشمردن این همه مشکل و نواقصی که بر این راه وارد است ( و با توجه به این نکته که اگر تمامی این مشکلات حل شود باز هم انقلاب را راه حل مناسبی برای درمان جامعه نمی دانم! ) به چه دلیلی قصد آن را دارید که دست از این ریسمان اصلاحات برکشیم و با طناب شما به چاه برویم؟! و به چه دلیل به خود اجازه می دهید کسانی که به این نواقص معترضند را دیوانه و احمق و نادان بنامید؟!

   دوستان همان گونه که مشاهده می فرمایید در جوامعی همچون جامعه ی کشور ما ٬ هم حاکمان ظالم که قدرت چشم و گوششان را کر و کور ساخته و هم آنها که تنها راه رسیدن خود به قدرت را براندازی سازو کار جاری کشور می پندارند ، کمر به قتل اصلاحات می بندند و آن را سدی در برابر خود می دانند!

   عزیزان بیایید با همیاری و اتحاد به این کودک نو پا ( اصلاحات ) راه رفتن بیاموزیم و به رسم جاهلیت آن را زنده به گور نکنیم!

پ.ن.۱: به قول آقای خاتمی " خدارا شکر که به قدرت نرسیده اید وگرنه . . ."

پ.ن.۲:  به دلایلی که پیش از این در پستی با نام ( انقلاب اشتباهی که تکرار می شود ) بیان کردم با حرکت های انقلابی مخالفم. برای اطلاع بیشتر می توانید به این پست نیز مراجعه بفرمایید!

پ.ن.۳: در پست بعدی در باره ی علل تصادم بین اصلاح طلبان و نیرو های اپوزسیون بیشتر سخن خواهم گفت! لطفا پیش داوری نکنید. همانند این بار انتقادیست به هر دو طرف!

پ.ن.۴: نمی دونید در این مدت عیدی بهم چقدر سخت گذشت. دوری از خانواده و سختی غربت از یک طرف ولی این سایت های خالی از مطلب هم از طرفی دیگه پوستم رو کند!

پ.ن.۵: به قول حافظ : به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار. . . . که از جهان ره و رسم سفر بر اندازم!

پ.ن۶: برای پست قبلی کسی رو خبر نکردم چون نمی خواستم عید کسی رو خراب کنم. اگه دوست داشتید می تونی به جهان ما! مراجعه کنید و مجموعه ی عکس هایی که براتون انتخاب کردم رو تماشا کنید.

پ.ن.آ: آرشیو مطالب 

موفق باشید

    تصور کن اگه حتی تصور کردنش جرمه!

   به امید یه دنیای پر از صلح ، دوستی و برابری!

آرشیو مطالب

موفق باشید