این روز ها بار دیگر بحث های انتخاباتی بالا گرفته. من هم همان طور که شاهد بودید از مدت ها پیش پی گیر موضوع بودم و در همین راستا از افراد مختلف و با گرایشات متفاوت دعوت کردم که در این مدت بیایند و عقایدشون رو مطرح کنند. تا شما خودتون نظارگر بحث ها باشید و به قضاوت بنشینید. این برنامه و دعوت از دوستان و همین طور تماس گرفتن با اونا ( مخصوصا که من ایران نیستم و پیدا کردن بچه ها برام کمی مشکل شده! ) وقت و انرژی زیادی از من گرفت. دوستان مطالبی رو آماده کردند و قرار بود برایم ارسال کنند و . . . اما همان گون نه که مشاهده می کنید سرمای رد صلاحیت ها بر شور جوانی ما فائق آمد و به نظرم دیگه بحث کردن در این مورد بی معناست! اگر هم مشاهده می کنید آپ کردن این بار بیش از دفعات گذشته زمان برد به این علت است که نا امیدانه منتظر بودم فرجی شود تا بشه کار رو شروع کنیم. ولی دیگر هر چه می اندیشم نمی توانم به خود اجازه بدهم که آن را انتخابات بنامم و از شرکت کردن در آن دفاع کنم. همان انتصابات نامی است برازنده ی قامت این عجوز!

   در همین جا از دوستانی که زحمت کشیدند ( یا داشتن می کشیدند و یا می خواستند بکشند! ) و مقاله هایی رو آماده کرده بودند ویا در حال نوشتنند بودند پوزش می خواهم که دیگر امکان پرداختن به این بحث وجود ندارد و از لطفی که به من داشتند سپاسگزاری می کنم.همان طور که خود می دانید گنه را کسی دیگر انجام داده و فقط شرمساری اش نسیب ما شده.

و در آخر یاد آوری می کنم کما فی السابق اعتقادی به تحریم هیچ انتخاباتی را ندارم و فقط در این انتخابات و در میان کاندیدا ها نام قابل اطمینانی را نمی یابم ( ویا نمی شناسم ) که بخواهم به دوستان معرفی کنم چون زمستان است!

 پ.ن.۱: عزیزان اصول گرا به رد صلاحیت کاندیدا های مردم اکتفا نمی کنند و اینبار جان آنها رو هم تحدید می کنند! سخنان آقای باهنر در مورد رافت اسلامی خواندیست!

پ.ن.۲: این رد صلاحیت ها صدای دکتر توکلی رو هم در آورده! به اینم یه نگاهی بندازید بدک نیست.

پ.ن.۳: سخنان حسنی همیشه خنده آور بود ولی اینبار گریه آور!

پ.ن.۴: تا اونجا که من یادم میاد آقای خمینی بار ها نظامیان رو از دخالت کردن در امور سیاسی منع کرده بودند. سخنان سردا جعفری و واکنش هایی که به آن نشون دادن جالب هست. داشتم منم فکر می کردم بالاخره یکی جرعت پیدا کرد بگه که سپاه داره در امور سیاسی تا به چه اندازه و به نفع کدوم طرف دخالت می کنه. به سردار به خاطر شجاعتشون تبریک می گم. الیته این خبر و این یکی خبر هم خواندنی هستند!

پ.ن.۵: یکی از دوستان برام کامنتی گذاشتند و پرسیدند که تا کی باید از بین بد و بد تر ، بد رو انتخاب کنیم و . . . در جواب باید بگویم ۱ـ عزیز تا وقتی که امکان اتخاب بین خوب و بد برامون به وجود بیاد. این حرکت پله پله رو به جلو و تعالی خواهد بود انشا الله! به قول حافظ: گویند سنگ لعل شود در مقام صبر // آری شود ولیک به خون جگر شود! ۲ـ عزیز من اعتقاد ندارم که تا کنون همیشه مجبور به انتخاب بین بد و بدتر بودیم ( با آنکه آن را عقلانی می دانم ) در بسیاری از موارد هم توانسته ایم خوب رو انتخاب کنیم. مانند برخی از نمایندگان مجلس ششم. رد صلاحیت شدن آنها مهر تاییدی بر سخن من است!

پ.ن.۶: با نگاهی به تاریخ انقلاب خندم می گیره که چقدر زود داره تاریخ تکرار میشه! در نوشته های بعدیم شاید بیشتر به این موضوع پرداختم. البته دلم برای سخن گفتن اندر احوال خودمان هم تنگیده!

پ.ن.۷: راستی با علی هم تونستم تلفنی صحبت کنم. دلم براش خیلی تنگ شده بود. خدارو شکر حالش خوبه و به زیارت امام رضا (ع) رفته بود. خدا شفاش بده و چشماش درست بشه

پ.ن.۸: این نوشته از نبوی بسیار جالب هست. وقت کردید بخونیدش!

پ.ن.آ: آرشیو مطالب

موفق باشید

مردم بندگان دنیایند و دین بازیچه ای بر سر زبانشان است که با آن امرار معاش می کنند و چون به سختی ها امتحان شوند چه اندکند دینداران! 

   با عرض سلام خدمت همه ی شما عزیزان. امید وارم حال همه خوب باشه.

   نوشتن از حسین (ع) و سخن گفتن از او آن قدر برایم سخت است که تصورش را هم نمی کردم. یکی از دلایل تاخیر طولانی مدتم هم همین بود. تلاش های قبلی نتیجه ای نداشت، تا ببینیم این بار چه پیش می آید.

   در این مدت هنگام رانندگی و در زمان ناهار ( یک ساعت برکی که سر کار دارم ) به سخنرانی های دکتر شریعتی گوش می دادم. در اکثر این سخنرانی ها وقتی به نام حسین (ع) و قیامش می رسیدند، استاد این سوال را مطرح می کردند که: "این چه سحری است که خون را به تریاک مبدل کرده؟" آری دوستان این چگونه سحری بود و این رو حانیون چه ساحرانی بودند ( روحانیون نه علمای شیعه/ رجوع شود به پانویس یک ) که توانستند این را به آن مبدل سازند؟! چه شد که شمشیری که باید دست ظالمین را قطع می کرد قمه ای شد و بر فرق سر خودمان فرود آمد؟ چگونه پرچم سرخ حسین (ع)  سلیبی شد که بر دوشمان سنگینی می کند؟! ( پ.ن.۲ ) چگونه است که از عدل علی (ع) و ظلم ستیزی حسین (ع) سخن به میان می آید ولی تمام این ها تنها در حد شعار هایی دلفریب باقی می مانند؟! چرا علی (ع) مردن از غم ظلمی که بر دختر یهودی روا داشته بودند را جایز می داند ولی امروز دانشجویی به جرم عقایدش زندانی می شود و در زندان جان می سپارد و ما ، ما شیعیان علی زنده ایم و حتی ککمان هم نمی گزد؟! و. . . و به راستی مایی که زیر بار ظلمیم با چه رویی برای حسینی می گرییم و خود را شیعه ی او می دانیم که زیر بار ظلم نرفت؟!

    آری دوستان در زمانی که دکتر زهرا بنی یعقوب در زندان حلق آویز می شود بهتر است ما در وبلاگ هایمان از عشق بگوییم! زمانی که ابراهیم لطف اللهی دانشجوی سنندجی در زندان کشته می شود شایسته است از مشاعره ی تاریخی حافظ و صائب و شهریار یاد کنیم! از باز داشت دانشجویان دو ماه و نیم می گذرد ، مهم تر است تصاویر زیبایی از بارش برف در شهر هایمان را برای خوانندگان به نمایش بگذاریم! سه دانشجوی امیرکبیری حتی بعد از اعلام تبرئه هنوز در باز داشت به سر می برند، ما شیعه ی علیی هستیم که با ضارب خود خوشرفتاری کرد! بار دیگر به کوی دانشگاه حمله می کنند ، یک دفعه ای کشف می کنیم بجز این سه تن دو شاعر دیگر هم در این مشاعره شرکت کرده اند! عماد باقی به جرم دفاع از حقوق زندانیان ، زندانی می شود، جشنواره ی آدم برفی به راه می اندازیم! بیش از ۸۰٪ از کاندیدا های منتقد را فقط در مرحله ی اول باز هم تکرار می کنم فقط در مرحله ی اول رد صلاحیت می کنند، خوب ما که شعور نداریم ، حتما آنها بهتر از ۷۰ ملیون نفر می فهمند! به ما چه؟  راستی اوباما در یک ایالت دیگه هم پیروز شد و این بار اشک های هیلاری کمکش نکرد! و . . . و در آخر ما مسلمانیم! ما شیعه ی حسینیم! برایش زار می زنیم ، به سرو سینه ی خود می کوبیم ، قمه می زنیم! به راستی این شیون به حال چه کسی سزاوار تر است؟  او که زیر بار ظلم نرفت یا مایی که می رویم؟! و به راستی غم و درد حسین (ع) زخم های تنش بود یا دلش؟ حسین (ع) تشنه ی لبیک بود یا آب؟ ( پانویس ۳و ۴ )

 چون قدم بر خاک خونین داشتی

بذر غیرت در زمین می کاشتی

زهر عشق حق به حمد آمیختی

در رکوعت می به ساقر ریختی

قبله ی تو عشق مستی ، قتل گاه

این مشایخ قبله هاشان بر گناه

گویمت از هفت رنگان مو به مو

خرقه پوشان دغل کار دو رو!

سجده بر پست و ریاست می کنیم

با خدا هم ما سیاست می کنیم!

کو نشانی که شما اهل دلید؟

جملگیتان بر نماز باطلید!

می چکد شک بر سر سجاده ها

وای از آن روزی که افتد پرده ها!

ما خدایان زیادی ساختیم

مال مردم را به خود پرداختیم!

شیر حق برخیز وقت کار شد

بر سر نی رفتنت انکار شد

کاخ ها گردیده مسجد سرفراز

صد رکعت تزویر دارد هر نماز

سجده در مسجد حسینا مشکل است

این بنا از دل نباشد از گل است!

این خسان با مال مردم زنده اند

جملگی اندر نماز و سجده اند

دم زه راه و رسم سلمان می زنیم

لاف اسلام و مسلمان می زنیم

کاشکی از نسل سلمان می شدیم

لحظه ای ، یک دم مسلمان می شدیم!

پ.ن.۱: تا زمان صفویه ما هیچ گاه روحانی شیعه نداشتیم و و علمای شیعه بودند که به تعالیم دینی می پرداختند. پس از رو کار آمدن صفویه و به دلیل اوضاع خاص سیاسی آن دوران پادشاهان صفوی به تقلید از مسیحیان اروپای شرقی گروهی مقدس مأب را به میان مردم فرستادند و نام آن ها را روحانیون نهادند. این روحانیون نه تنها از علوم بی بهره بودند بلکه در بسیاری از موارد برای برانگیختن احساسات مذهبی ( همان گونه که الان هم قابل مشاهد است ) بر خلاف تعالیم شیعه و اسلام سخن می گفتند. البته با گذشت زمان ما هم به علمای شیعه به غلط روحانی می گوییم و هم به روحانیون عالم! ( بر گرفته از کتاب شیعه ی علوی و شیعه ی صفوی استاد شریعتی )

پ.ن.۲: بر اثر همان تقلید های کور کورانه ای که در زمان صفویه انجام شد اشتباه ناشیانه ای هم صورت گرفت و رو حانیون سلیبی که مسیحیون در جلوی دسته های عزاداری خود به راه می انتداختند را هم برای عزاداری ها با خود حمل کردند و نام آن را جریده که در اصل همان جروئیده است و به معنای صلیب می باشد نهادند و با گذشت زمان نام آن به علم ( به معنای پرچم ) تغییر کرد! ( بر گرفته از کتاب شیعه ی علوی و شیعه ی صفوی دکتر شریعتی )

پ.ن.۳: امام حسین (ع) ظهر عاشورا ، وقتی که تمامی یارانشان به شهادت رسیدند بار دیگر به جانب سپاه دشمن میروند و بر آنان هل من می زنند. وقتی کسی به ایشان پاسخ نمی دهد حضرت به حال کسانی که دعوتشان را نمی پذیرند می گرید!

پ.ن.۴: این چند وقته هر جا که رفتم این دو سخن استاد شریعتی رو اونجا دیدم و اگر می بینید در این نوشته آنهارا زیاد تکرار کردم به این دلیل بود که قصد داشتم در حد توانم آنها را معنا کنم. ( دکتر شریعتی: "حسین (ع) بیشتر از آب تشنه ی لبیک بود. افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگ ترین دردش را بی آبی نامیدند!" و همین طور سخن دیگری از استاد:" در عجبم از مردمانی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست و آزادانه مرد" )

پ.ن.۵: نمی دونم چرا دوستان یه مدتی هست سکوت کردن و آزادی تعداده اندکی از دوستان انگار خیالشون رو آسوده کرده. عزیزان دانشجویان باقی مانده در بند بیش از یک ماه و نیم است که در بازداشت به سر می برند و هنوز از وضعشان آگاهی نداریم. علی جان منتظر روزی هستم که با تو هم بتونم صحبت کنم و از آزادیت برام بگی!

پ.ن.۶: ده بهمن رو دریابید

پ.ن.۷: تولد خودم و وبلاگم مبارک. وبلاگم دوساله شد و خودم هم ۲۵ ساله!

پ.ن.۸: برای یکی از دوستام تا می تونید ترو خدا دعا کنید. حالش خوب نیست.

پ.ن.۹: به جز همه ی این چیزایی که گفتم این رد صلاحیت ها بد جور به همم ریخدتن. امید وارم عاقلانه رفتار کنند! البته این کارها مهر تاییدی برای اصلاح طلبان هست ولی در شرایط کنونی برای کشورمون خطر ناکه!

پ.ن.آ: آرشیو مطالب

به امید آنکه اگر دین نداریم حد اقل آزاده باشیم!

موفق باشید

دوستان عزیز برای این که در زمان به روز رساندن هام کسی از قلم نیفته ایمیلی رو راه انداختم که اگر دوستان علاقه مند بودند می تونند اون رو به یاهو مسنجرشون اد کنند تا هر وقت من به روز کردم خبرشون کنم! آدرس ایمیل  هم هست hessam.dorj@yahoo.com